Hef átt í mestu vandræðum með bloggið og nú er svo komið að ég hef gefist upp hérna. Er búin að opna nýja síðu http://blogg.visir.is/gelva

Vinkonurnar í göngutúr

Helga besta var hér í síðustu viku. Það var æði að hafa hana hérna en við eyddum alltof litlum tíma saman þar sem ég var kölluð á þriggja daga námskeið hjá Avinor á sama tíma. Við náðum samt að skella okkur yfir sundið til Danmerkur þar sem við kíktum á Sæju sætu. Sæja eyddi með okkur deginum og fór með okkur m.a. í búðina til Ingu frá Kirkjubóli. Ekkert smá gaman að hitta þær báðar.

Doxý tuppa naut góðs af veru Helgu enda er hún orðin ofdekruð rófan sú arna. Gönguferðir mörgum sinnum á dag og gotterí á milli máltíða. Ég naut líka góðs af þar sem mín kæra systir gat ekki haldið sig frá ryksugunni, afþurrkunarklútnum og eldavélinni.

Í vinnunni er allt á réttri leið. Ég er loksins byrjuð í trésmíðinni. Ætla sko aldrei aftur að vinna í mótauppslætti ónei ónei óvei og svei. ...eða ég telst vera í trésmíðinni en hef síðustu vikur unnið sem járniðnararmaður/kona þar sem við höfum verið að vinna með risavinkla sem vega um 65-70 kg stykkið og mér skilst að við séum bara rétt að byrja...

Annars er allt í sínum vanagangi og lítið að frétta héðan annað en að jólin verða haldin hátíðleg á Bjarteyjarsandi þetta árið. Hlakka ekkert smá til. Langt síðan ég hef hlakkað svona mikið til einhvers. Við höfum ekki fengið örugga pössun fyrir tuppuna ennþá en vonandi rætist úr því næstu daga. Verst að geta ekki tekið hana með en það þýðir fjögurra vikna einangrun í Keflavík og það get ég ekki hugsað mér að bjóða henni uppá.

Pabbi gamli var að láta mig vita að það hafa tveir litlir guttar bæst í fjölskylduna í kvöld. Innilega til hamingju Samson og Jóhanna xxxx.

Knúsilús á ykkur öll, Elva stolta föðursystir

Hittum á þennan úfna tudda um daginn þegar við skruppum til Bergen að sækja bátinn. Búin að mála stofuveggina eina ferðina enn. Er búin að lofa sjálfri mér að núna er þetta í allra, allra, allra síðasta sinn. Grái liturinn breyttist í perlugráan. Ekki það að hann minni neitt á grátt eða perlur en hann er alla vega ljós og hlýlegur. Ég hitti svilkonu mína áðan sem sagðist elska að mála. Spurning hvort ég plati hana ekki næst þegar mér dettur þessi vitleysa í hug. Ég er ekki frá því að stofan hafi stækkað við þetta. Ekki slæmt þar sem hún er á stærð við frímerki. Doxý tekur þessu með stakri ró. Kannski ekki nema von þar sem hún hefur verið ofdekruð um helgina þar sem nágranninn er að heiman þessa dagana vegna vinnu. Annars hefur annar nágranni líka verið að dekra við hana. Hann færði okkur fullan kassa af kattarmat sem ofdekraði kötturinn hans fúlsar við. Við þáðum gjöfina með þökkum þar sem rauðhærða átvaglið étur allt. Þegar við fórum að forvitnast um það afhverju honum hefði dottið í hug að tíkin æti kattarmat þá sagði hann að hún ætti það til að læðast inn um svaladyrnar hjá þeim og tæma kattadallinn. Nú er ekki langt þangað mín kæra systir kemur í heimsókn. Hlakka ekkert smá til. Ætlaði að vera í fríi þann tíma sem hún verður hérna en þarf að fara á tveggja daga námskeið vegna flugvallarvinnunnar þannig að hún verður látin fá bíllykla eða strætómiða, áttavita og kort af bænum svo hún geti gert eitthvað skemmtilegt á meðan ég læri að ryðja snjó af flugbrautunum. Við ætlum líka að fara í stuttan skreppitúr yfir sundið til Dk og hitta Sæju sætu í Århus. Háttatími í Norge. Góða nótt elskurnar mínar, Elva Picasso

Nýji báturinn okkar...og nammigrísinn

Þegar ég kom heim í gærkvöldi og opnaði dyrnar tók dýrið ekki á móti mér eins og venjulega heldur tyggjóbréf á víð og dreif um mottuna í ganginum. Verð að viðurkenna að ég var ekki par hrifin og hugsaði dýrinu og nágrannanum þegandi þörfina þar sem þau höfðu ekki tekið upp ruslið áður en þau fóru út. Þegar ég kom lengra inn í íbúðina sá ég síðan ástæðuna fyrir því að ruslið hafði ekki verið tekið upp. Dýrið gægðist fyrir horn, mjög svo niðurlútt og vissi greinilega uppá sig skömmina. Tuppan hafði komist í tyggjókartongið sem ég keypti í fríhöfninni og afgreitt sig sjálf. Það sem verra  var, er að hún varð veik og ældi öllu saman útum allt gólf. Spurning hvort gerjuðu plómurnar sem hún raðaði í sig fyrr um daginn undir plómutrénu hafi átt einhvern þátt í gubbunni því hún skilaði plómusteinunum í leiðinni. Ég hafði falið súkkulaðið vel í þetta sinn en gleymdi tyggjóinu...vissi ekki að henni þætti tyggjó gott..

Eigið góða viku framundan, kapteinn Elva

Norskar skjátur er jafn forvitnar og íslenskar kusur. Þessi rak trýnið beint í linsuna á myndavélinni.

Er loksins búin að setja inn eitthvað af myndum. Nýjustu albúmin eru hér http://www.flickr.com/photos/gelva/collections/72157626221049349/
Góða skemmtun, Elva skvís

Doxý spennufíkill nýtur útsýnisins

Ferðin til Kjerag var æði. Veðrið var geggjað og það fer ekki á milli mála að haustið er að koma með sína fallegu liti. Ég fór ekki fyrr en á fimmtudagsmorguninn og ákvað í staðin að kútta Preikestolen út þar sem það átti að rigna þar í gær.

Eins og áður segir þá fengum við geggjað ferðaveður. Fjöllin spegluðust í Otru og öllum vötnum á leiðinni uppeftir og rollurnar nutu blíðunnar á Sirdalsveginum. Við tuppa notuðum ekki langan tíma til að koma okkur til Kjerag sem varð til þess að þegar við áttum bara 5km eftir að bílastæðinu þá heyrði ég hljóð sem engum líkar að heyra í bíl...frökenin sú arna þoldi ekki allar beygjurnar og brekkurnar og skilaði morgunmatnum pent í skottið á bílnum. Ekkert annað að gera en að stoppa og þrífa upp eftir tíkina og leyfa henni að viðra sig aðeins.

Þegar við stöllur komum til Øygardstolen, þar sem bílastæðið er, þá tóku á móti okkur fleiri vegarollur. Doxý ætlaði að sjálfsögðu að heilsa uppá þær enda "elskar" hún flest dýr en frökenin sem hún heilsaðu uppá gaf henni smá nipp með höfðinu og það var nóg til að Doxý tók stóran sveig framhjá öllum jarmandi ferfætlingum það sem eftir var ferðarinnar. Hún lagðist þó ekki flöt á jörðina eins og þegar hún kom skyndilega auga á stóra plastbelju um daginn 

Með föðurland, létta treyju, vatn og súkkulaði í bakpokanum og myndavél um hálsinn lögðum við af stað. Fyrstu hundrað metrarnir voru léttir en þeir næstu fengu mig til að hugsa til minnar kæru móður og tilmælanna fyrr í sumar að hún fengi sko að ganga á Kjerag. Þegar ég hékk í keðjunni og fitjaði mig upp brattann sá ég að hefði ég fengið hana upp fyrsta hjallann, hefði ég sennilega getað jarðað hana á toppnum. Roar hefði heldur ekki ráðið við þessa ferð með hnéð allt í skralli svo það var eiginlega ágætt að við fórum ekki þegar pabbi og Sietske voru hérna.

Hvað um það, ferðinn upp og inneftir var æði. Tuppan var í bandi inneftir þar sem þess er krafist vegna fésins. Það voru hinsvegar aðrir hundar sem fengu mig til að fara eftir þessu á leiðinni inneftir en á heimleiðinni fékk hún að vera laus þar sem hinir hundarnir voru farnir niður aftur. Doxý naut þess að synda í vötnunum, heilsa uppá aðra hunda, kíkja fram af brúnunum og draga undirritaða niður brekkurnar. Ég hefði kosið það að hún drægi mig upp en nei, nei, dream on. Ég hitti á vinnufélaga frá Avinor. Átti svo sannarlega ekki von á því, en því ekki, strákarnir þar eru mjög duglegir að halda sér í formi.

Uppi á Kjerag skellti ég mér að sjálfsögðu útá Kjeragboltann en þegar Doxý sá hvað það var hátt niður (ca 1000m) og þverhnípt þá setti hún í bremsu og neitaði. Ég þorði ekki að neyða hana þar sem það hefði getað farið illa svo ég verð bara að fótósjoppa hana á myndirnar síðar  Annars var hún alltaf útá brún til að kíkja niður, þessi litli spennufíkill, og njóta útsýnisins. Ég var hálf hrædd um hana en ekki meira en það að ég náði nokkrum fínum myndum af henni við brúnina.

Það var mikið af útlendingum á Kjerag og þar á meðal ungt par frá Tékkóslóvakíu. Þau voru búin að vera á puttaferðalagi í Noregi í tvær vikur. Við skutluðum þeim niður til Lysebotn á tjaldstæðið þar í von um að það yrði ekki eins kalt þar og uppá toppnum þar sem annað ungt par hafði slegið upp tjaldi fyrir nóttina. 

Það eina sem ég klikkaði á var að borða meira en eina brauðbollu áður en ég lagði af stað upp og að taka með mér meira nesti. Banani og súkkulaði er skammgóður orkugjafi og maður verður vægast sagt svangur við bröltið. Þegar við komum niður aftur átti ég lítið eftir af orku og var bæði flökurt og þreytt, svo í stað þess að keyra aftur til Kristiansand þá leigði ég sumarhús við Suleskard fyrir lítinn pening...held að sá sem rekur staðinn hafi vorkennt mér pínu. Flott hús með öllu og við tuppa nutum þess að elda mat og ég að komast í sturtu.

Elvan á Kjeragbolten

Frábær ferð sem óhætt er að mæla með. Er svo sannarlega til í að fara með þá sem vilja uppá Kjerag...litli spennufíkillinn örugglega líka..

Góða helgi ljúfurnar mínar, Elva brölt&skrölt

Ég er búin að láta mig dreyma um að ganga á Kjerag og Preikestolen í allt sumar og nú er svo komið að ég ætla að skella mér af stað í kvöld. Roar þarf að vinna svo ég læt mér nægja að taka tíkina með. Við ætluðum að fara á meðan pabbi og Sietske voru hérna en það ringdi eins og hellt væri úr fötu fyrir utan þokuna sem huldi toppana. Ég er búin að fylgjast stíft með veðurspánni síðustu vikur og núna lítur út fyrir að það verði frábært veður allan daginn á morgun og fyrri partinn á föstudaginn svo þá er að hrökkva eða stökkva. Er að verða búin að pakka niður og þá er bara að drífa sig af stað. Ætla bara að sofa í bílnum í nótt þar sem ég verð seint á ferðinni í nótt og ætla að klífa á Kjerag snemma í fyrramálið. Vona að ég nái ferjunni klukkan tólf til Forsand því næsta ferja fer ekki fyrr en klukkan sex annaðkvöld.



Wish me luck. Ástarkveðja, Elva klifurmús

JG kominn undir stýri

..sumarvinnan búin og nú er bara að sætta sig við rigninguna hvort sem mér líkar betur eða verr. Sumarið var mjög snemma á ferðinni í ár eða í apríl. Síðan þá hefur lítið farið fyrir því en ég vona að restin af haustinu verði þurrara og sólríkara...þótt það líti ekki út fyrir það.

Við fengum góða heimsókn frá pabba og Sietske. Planið var að ganga á Kjerag og Prekestolen en vegna mikillar úrkomu var horfið frá því og í staðin tókum við stutta bíltúra og skreppitúra á sjóinn.

Pabbi kom nokkrum dögum á undan Sietske og við nágranninn ákváðum að kíkja með hann sjóleiðina til Mandal. Við fylltum bátinn með útilegudóti, tjaldi, stólum, borði, nesti og tilheyrandi. Þegar við komum til Mandal ákváðum við að skella okkur upp ánna Mandalselva og gista á tjaldstæði sem er ca 3km frá miðbæ Mandals. Þegar við komum að árminninu var um tvær leiðir að velja. Þar sem ég var með nýja plotter appsinn í iphoninum þá fékk ég að velja leið. Að sjálfsögðu valdi ég vitlausa leið. Þetta endaði að sjálfsögðu með því að við komumst að því hvar áin er grynnst...hvað annað. Hvað um það, við komumst þessa þrjá kílómetra og settum upp tjaldið og nutum tjaldlífsins en daginn eftir kölluðum við eftir hjálp og fengum vin nágrannans til að ná í okkur og bátinn til Mandal. Stutt ferð en skemmtileg þrátt fyrir smá strand. Sem betur fer skemmdist ekkert og bátnum var komið á flot aftur daginn eftir þannig að við gátum náð í Sietske sjóleiðina á flugvöllinn eins og við höfðum gert þegar pabbi kom.

Þrátt fyrir ansi blautt veður eftir að Sietske kom þá náðum við að nota tímann aðeins til að kíkja á nánasta umhverfi auk þess sem við kíktum smá á sjóinn á milli skúra. Við veiddum meira að segja makríl en þeir voru ansi litlir og magrir svo þeir enduðu aftur í sjónum. Doxý naut góðs af eins og venjulega þegar það eru gestir hérna og ástandið var svo slæmt á tímabili að hún neitaði alveg að borða þurrfóður þar sem hún vissi að hún fengi nóg af aukabita frá gestunum. Hehe hún er ekki svo vitlaus tuppan sú arna.

Sumarvinnan er búin í bili. Ég sakna vinnustaðarins og ætla að athuga hvort ég geti ekki fengið eitthvað auka hjá þeim. Það er langt síðan ég hef haft svona gaman í vinnunni. Ég tók pabba og Roar með og sýndi þeim hvað við erum að bralla í vinnunni. Gamli mátaði alla slökkviliðsbílana og svo fórum við í smá rúnt á þeim nýjasta. Þetta er svaka trukkur með sjöhundruð hestum og hefur beygjur á bæði fram og aftur hásingum. Engin smá græja og mjög skemmtilegt að vera með enda upplifðu báðir gamla drauma þarna. Ég er búin að keyra þessa græju og verð að viðurkenna að það eru fleiri en strákarnir sem upplifa drauminn

Það styttist í að ég byrji hjá BRG. Verður örugglega skrítið að byrja að smíða aftur en gott að fá aftur rýmri peningaráð.

Sunna sæta á afmæli í dag. Snuppan er 4 ára. Ekki hægt að segja annað en að tíminn líði á ógnarhraða.

Knús og kossar til ykkar allra, kapteinn Elva Sparrow


Slappað af í Sandnes, Mandal

Hér eru allir fjölmiðlar fullir af fréttum frá árásinni í gær. 91 eru staðfest látnir en það er talað um að það séu miklu fleiri látnir í Utøya. Þegar ég sá fyrstu fréttir í sjónvarpinu þá hugsaði ég að þetta væri enn ein árásin í útlöndum en svo tók ég eftir að það stóð Osló á skerminum. Síðar komu fréttir um árásina á unga fólkið í Utøya. Það virðist sem bara einn maður hafi staðið að báðum árásunum. Þetta virkar allt svo óraunverulegt og fjarlægt en það er að byrja að koma í kollinn að þetta hefur raunverulega gerst. Sorgin er mikil.
Í byrjun voru margir vissir um að þetta væri múslimsk árás en það hefur komið í ljós að maðurinn sem er handsamaður er kristinn Norðmaður sem er á móti innflytjendum.
nrk.no
tv2.no
aftenposten.no
dagbladet.no
vg.no
fvn.no

Frá Dalsnibba með útsýni yfir Geiranger

Er mjög ánægð í nýju vinnunni og vildi óska að ég fengi að halda henni en þetta eru bara sumarafleysingar þannig að sælan er skammvinn. Hvað um það, ég hef það frábært hjá þeim og nýt þess að hafa loksins vinnu.

Þetta er ekki full vinna þannig að það koma göt inní sem hægt er að nota til annara hluta eins og að skoða konungríkið fagra þannig að fyrr í vikunni settum við okkur í bílinn með tjald og hund og lögðum af stað í stutt ferðalag. Á þessu ferðalagi okkar skoðuðum við fallega náttúru og stafkirkjur. Þ.e. ég slefaði yfir þessum fallegu byggingum en Roar fylgdi samviskusamlega eftir enda hafði hann ekki annara kosta völ.

Doxý tuppa hafði skottið og hluta af aftursætinu útaf fyrir sig en við opnuðum lítinn hluta af sætisbakinu svo hún gæti troðið sér í gegnum rifuna og séð útum afturrúðuna. Þar undi hún sér vel og var hæstánægð með fyrirkomulagið.
Á einu tjaldsvæðinu skildum við ekkert í því að hún varð svaka æst og skellti sér beint undir lítinn bústað. Mikið brambolt og læti voru í gangi smá stund en allt í einu skaust eitthvað svart og hvítt undan bústaðnum og beint uppí næsta tré, ca 8m upp í loftið. Á eftir kom rautt kvikindi sem hoppaði og skoppaði fyrir neðan en komst ekki lengra. Frökenin hafði þá fundið kött sem einhverjir Svíar höfðu "týnt" þar deginum áður. Kötturinn var alla vega fundinn. Ég var mest hrædd um að einhver hefði séð allt saman og að nú þyrftum við að kalla til slökkvilið næsta bæjar sem var óralangt í burtu en Roar sagði að það tæki ekki marga daga þar til kötturinn kæmi niður aftur, annað hvort sjálfur eða að hann félli niður vegna hungurs. Ég veit ekki hvað hann var lengi uppi í trénu en morguninn eftir var hann horfinn úr því.

Við keyrðum alla leið til Geirangerfjorden og á heimleiðinni fórum við svo langt sem við komumst upp að Galdhøpiggen en ferð uppá toppin verður að bíða seinni tíma þar sem mister Moen er farlama á öðrum fæti eftir uppskurð. Fyrir ykkur sem ekki vitið það þá er Galdhøpiggen hæsti tindur Noregs og trónir heila 2469m yfir sjávarmáli. Við ókum líka Sognfjellveien heim. Fallegasta leið sem ég hef séð fram að þessu með flottum fjöllum og geggjuðum andstæðum og litum. Roar keyrði þann hluta sem var eins gott þar sem ég lét hann stoppa örugglega þúsund sinnum svo ég gæti tekið myndir. Sá samt þegar ég kom heim að myndirnar eru mjög ómerkilegar í samanburði við að vera á staðnum. Þessi ferð verður sko pottþétt endurtekin síðar.

Núna erum við komin heim í rigningu og kulda. Veður sem á að vera hérna næstu vikuna og kannski lengur. Júlímánuður hefur verið blautur og kaldur í Kristiansand. Vona svo sannarlega að ágúst verði betri enda á ég vona á bæði JG og Sietske í heimsókn þá. Þá verða Kjerag og Preikestolen skoðuð. Eins gott að þau muni eftir gönguskónum.

Er búin að setja inn eitt albúm frá því í vetur. Albúm frá heimsókninni þeirra mömmu og Guðjóns kemur fljótlega og eins albúm frá ferðinni í vikunni.

Óska ykkur góðrar viku elskurnar mínar. Elva ferðalangur

Þau gömlu í tjaldgírnum. Sæl og þreytt eftir daginn.

Kominn tími á að blogga aftur. Það hefur aldrei liðið svona langur tími á milli hjá mér áður. Ekki það að það hafi verið svo mikið að gera hjá mér en þegar ég hef sest niður og byrjað þá hefur alltaf eitthvað annað fangað athygli mína og lítið orðið af skrifum.

Núna aftur á móti er alveg tilvalið að nýta tímann á meðan ég ligg í sólbaði að koma nokkrum línum á skjáinn. Búin að koma kjúklingnum í sturtuna (Roar var að koma úr uppskurði á hné) og gefa Doxy stóra gulrót að naga svo hún láti mig vera í smá tíma. Hmmmm... sá friður var fljótt úti, tuppan sú arna er búin að koma sér vel fyrir á dýnunni minni með alla leggi uppí loftið. Glætan að ég klóri henni á maganum núna.

 Hvað um það, hér hefur ýmislegt gerst síðan ég bloggaði síðast. Mamma og Guðjón komu að heimsækja okkur í byrjun júní og voru hérna í alltof fáa daga. Við fórum í smá ferðalag og kíktum á Lindesnes, Setesdal, Lysebotn og gamla strandveginn frá Sandnes til Flekkefjord. Við kíktum líka á blúsfestivel á Bragdöya sem var alveg ágætt en það hefði gjarnan mátt vera fleira fólk. Tíminn var fljótur að líða en það var frábært að hafa þau hérna og ég er viss um að það verður ekki langt í að þau komi aftur til að sjá meira af Noregi.

Ég fékk líka vinnu. Reyndar tvær. Er í sumarafleysingum hjá Avinor á Kjevik. Við sjáum um vaktþjónustuna á flugvellinum auk þess að vera slökkvilið staðarins. Sem byrjandi er ég bara í vaktþjónustunni en fæ ekki að vera í slökkviliðinu. Þetta er ekki full vinna en það er frábært að vera byrjuð að vinna aftur. Hin vinnan er smíðavinna hjá BRGruppen. Ég fékk samning frá 1.október en fæ mjög líklega að byrja  fyrr.

Báturinn er ekki kominn á sjóinn ennþá en það er bara smotterí eftir af málningarvinnu. Verður pottþétt settur á flot í næstu viku. Verður frábært að geta skellt sér útí næstu eyju með grill og nesti þegar veðrið er gott.

Hef ekki hlaðið inn neinum myndum síðustu mánuði en skutla einhverju inn við tækifæri.

http://www.nrk.no/kultur-og-underholdning/1.7696299 linkur á smá frétt/slúður frá Íslandi/USA.

Óska ykkur góðrar helgi elskurnar mínar, Elva sykursnúður

Góða veðrið leikur ennþá við okkur enda allt komið í blóma. Ég er búin að athuga með krókusana. Þeir snúa ekki vitlaust en voru kannski grafnir frekar langt niður. Er líka búin að bæta við sumarblómum og jarðaberjaplöntum. Passa mig líka á að vökva allt núna svo það skrælni ekki eins og í fyrra. Þá var ég ánægð með þurrðina þar til ég komst að því að fyrir vikið varð minna um ber og plómur. Svo er báturinn að verða klár fyrir sjósetningu. Vonandi kemst hann á flot fyrir 17.maí. 

Hallgrímskirkja í Reykjavík þykir ein af fallegustu kirkjum heims http://reise.fvn.no/reise/nyheter/article4104637.ece ásamt m.a. geggjaðri stavkirkju í Sogn og Fjordane.

Já mamma sæta, þú færð að sjá stafkirkju en hún er töluvert minni http://www.flickr.com/photos/gelva/878806910/in/set-72157600967635376/lightbox/. Krikjan stendur í Røldal og er frá þrettándu öld. Það er jafnvel talið líklegt að hún hafi upphaflega verið byggð sem stólpakirkja en ekki stafkirkja. Við ætlum líka að sjá þessi gömlu hús hérna http://www.flickr.com/photos/gelva/877958205/in/set-72157600967635376/lightbox/ sem eru í Setesdal. Kjerag ætlum við að heimsækja http://www.google.no/search?tbm=isch&hl=no&source=hp&biw=1280&bih=668&q=kjerag&btnG=S%C3%B8k+etter+bilder&gbv=2&aq=f&aqi=&aql=&oq= og sigla út Lysefjorden http://www.flickr.com/photos/gelva/878767580/in/set-72157600969554211/lightbox/ þar sem við förum í land og keyrum áfram til Prekestolen http://www.google.no/search?tbm=isch&hl=no&source=hp&biw=1280&bih=668&q=prekestolen&btnG=S%C3%B8k+etter+bilder&gbv=2&aq=f&aqi=&aql=&oq=. Vona að mamma sæta bjóði lofthræðslunni byrgin og láti sig hafa það að trilla útá brún. Fleiri flottir staðir verða heimsóttir en þetta er smá sýnishorn.

Knús og kossar á ykkur, Elva rúsína

Undirrituð

Nei!! Ekki ef undirrituð er aðspurð.

Í síðustu  viku heimsótti ég eitt af fyrirtækjunum sem ég hef sótt um vinnu hjá. Systemco AS. Ég sótti um vinnu hjá þeim í janúar en fékk aldrei svar. Ég reyndi að heimsækja viðkomandi fyrirtæki nokkrum sinnum en kom alltaf að mannlausri skrifstofu, alveg sama hvenær ég var á ferðinni.

Nóg um það. Þeir hafa verið að auglýsa eftir fleira fólki núna og í þetta sinn ákvað ég að afhenda söknaðinn minn sjálf en ekki senda hann rafrænt. Í síðust viku hitti ég loksins á aðalmann fyrirtækisins, Gunnar Hermansen. Ég kynnti mig og hann sagðist muna eftir mér. Ekki nóg með það heldur sagði hann rétt út að ég hefði ekki komið til greina í vinnuna vegna þess að ég er kvenkyns.

Þið sem þekkið mig vitið að mér verður ekki oft orðfall en ég þagði í góða stund á meðan um hugann fóru ótal hugsanir um hvernig ég ætti að taka þessu óvænta skoti. Átti ég að taka þessu alvarlega? Hlæja að heimskunni? Sýna fyrirlitningu mína og ganga út? Segja honum til syndanna?

Úfff, hefði átt að hugsa aðeins lengur um hvað ég ætti að gera því það sem ég gerði virkaði mjög desperat eftirá. Ég ákvað að reyna að verja heiður minn (á mjög svo vanhugsaðan máta) og spurði hvort þeir gætu ekki gefið mér prufutíma og séð að ég gæti gert vinnuna mína. Hann svaraði með því að segja að Norðmenn væru ekki vanir konum á byggingasvæðum.
Well, guess what, VENSTU ÞVÍ!!!! Sagði þetta ekki svona en fór fínna í það. Spurði líka hvort hann hefði ekki séð ferilskrána mína? Jú hann hafði séð hana en samt... sagðist ekki vanur að sjá konur á byggingasvæðum og þær sem hann vissi um væru aðallega málarar. Hmmm, hann ætti að koma sér meira útá byggingarsvæðin. Við vorum tvær hjá VEF og þrjár hjá Bygg 4. Hefði kannski átt að segja að þeir væru meira liberal uppí Vennesla og ekki hræddir við að fara "ótroðnar slóðir".

Einhver fleiri orðaskipti fóru á milli okkar en það kraumaði í mér og áður en ég segði eitthvað mjög óviðeigandi þá kom ég mér út.
...Norðmenn ættu að hreykja sér meira af því að vera sú þjóð sem er mest jafréttissinnuð í okkar ágætu veröld...

Það fer ekki á milli mála að krókuslaukarnir sem ég setti niður í haust snúa öfugt. Enginn þeirra hefur skotið upp kollinum ennþá en flestir túlipanalaukarnir hafs snúið rétt. Spruning að koma sér út og snúa krókusunum við.

Ég óska ykkur góðrar helgi elskurnar mínar.
Knús og kossar frá Elvu sætu sem er kona frá toppi til táar og stolt af því

Dýrið sefur

...hafa ekkert að gera í þéttbýli. Þeir eiga að búa á bóndabæjum þar sem það er engin hætta á að nágranninn þinn komi með hann í taumi vegna þess að hann mætti honum á leið í búðina...og vissi hvar hann átti heima. Fröken Doxy stakk af í dag..og ég vissi það ekki fyrr en einn úr nágrenninu teymdi hana upp að dyrum því hann hafði mætt henni ansi langt frá heimaslóðum. Það sem mér finnst vera verst er að hann var VISS um að ég ætti hana. Hmmm...

Annars slógumst við í morgun. Þegar ég kom fram þá var gólfið þakið af hárflókum svo mitt fyrsta verk var að ná í ryksuguna og nota hana á dýrið. Tuppan komst yfir ryksugufælni sína fyrir nokkrum vikum svo það gekk ágætlega en því miður dugði það lítið svo ég náði í hárkamb. Hún var sko ekki á því að láta þetta hættulega verkfæri koma nálægt sér þrátt fyrir hótanir og mútur og ég gafst upp eftir að hafa slegist við hana í góðan tíma og ryksugaði heldur gólfið. Fannst samt óhæft að dýrið ynni lotuna og lagði til atlögu aftur. Í þetta sinn lagðist hún bara á bakið og ákvað að taka örlögum sínum eins og hetja. Núna erum við báðar sælar því það mesta af laushárunum eru í ryksugupokanum. Mínusinn er að þetta verður örugglega daglegur prósess næstu mánuðina..

Tók góðan skurk úti og rakaði saman laufi og möl, auk þess að klippa niður villigróður nágrannans. Hann tók ekki einu sinni eftir því þegar hann kom heim þannig að ekki saknar hann illgresisins. Vona bara að snjórinn hverfi sem fyrst svo ég geti byrjað af alvöru í garðinum.

Knússur, Elva arfaeyðir

Eyjafjallajökull

Sé að það er langt síðan ég bloggaði síðast, meiri letin í minni. Annars ekkert merkilegt að segja frá. Hef ekki heyrt frá sýsla á Svalbard ennþá þannig að ég ætla að slá á þráðinn til hans í vikunni. Vona að hann hafi ekki gleymt mér.

Vorið er komið til okkar. Laukarnir sem ég setti niður í haust eru byrjaðir að kíkja upp. Fuglarnir og Doxy plokka þá stundum uppúr moldinni en ég næ að pota flestum af þeim niður aftur. Tuppan sú arna er búin að finna vinkonu hérna í næsta nágrenni. Sú er ekki orðin ársgömul en er álíka stór eða stærri. Doxy á það til að kíkja í heimsókn til hennar og stundum nær hún að plata hina í gönguferð með sér. Eigendurnir eru ekki jafn hrifnir en þær vinkonur fara ekki langt svo það kemur varla að sök.

Trén sem hafa skyggt á útsýnið mitt eru fallin. Tók eftir því einn daginn að himinninn hrundi. Það var þá bara hann Sören sem sem ákvað að byrja á vorverkunum áður en allt færi í fullan blóma. Mér veitir svo sem ekki af heldur því þegar gróðurinn byrjar að taka við sér, gerist allt á ógnarhraða. Annars gerði ég mikið í haust svo núna liggur vinnan aðallega í því að raka upp lauf en það er nóg af því hérna eins og í fyrra. Stéttin mín kemur vel undan vetri og ég hlakka til að nota hana í sumar. Ætla svo að kaupa lítið útisófasett svo ég geti notið þess að vera í garðholunni minni.

Knús á ykkur ljúfurnar mínar, Elva vorlaukur